Η Νάξος

Η Νάξος είναι το μεγαλύτερο και το πιο εύφορο νησί των Κυκλάδων με έκταση περίπου 430 τετ.χλμ. και μήκος ακτών 148 χλμ., βρίσκεται στο κέντρο του Αιγαίου. Εδώ εναρμονίζονται πολλά και διαφορετικά τοπία με ψηλά βουνά, γόνιμες πεδιάδες, παραλίες ιδανικές για κολύμπι και θαλάσσια σπορ. Η οροσειρά με την υψηλότερη κορυφή των Κυκλάδων, το όρος Ζας (1.001 μ.) διασχίζει το νησί από βορρά προς νότο.
Διατηρώντας τη δική της ταυτότητα συνδυάζει ιστορικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον.

Κλείστε τα ακτοπλοϊκά εισιτήριά σας και ταξιδέψτε στη Νάξο!

Διαβάστε περισσότερα για τη Νάξο: Νάξος του Χθες | Νάξος του Σήμερα | Προτεινόμενες Διαδρομές

Νάξος του Χθες

Το νησί της Νάξου κατέχει εξέχουσα θέση στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, γεγονός που επιβεβαιώνεται από το πλήθος των αρχαιολογικών ευρημάτων που είναι διάσπαρτα στο νησί. Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο ίδιος ο Δίας ανατράφηκε στη Νάξο, ενώ στο νησί λατρευόταν ιδιαίτερα και ο Απόλλωνας. Ωστόσο, ο πιο γνωστός μύθος συνδέεται με το Διόνυσο και την Αριάδνη. Σύμφωνα με αυτόν, ο Θησέας εγκατέλειψε στη Νάξο την Αριάδνη, η οποία νωρίτερα, τον είχε βοηθήσει να αντιμετωπίσει το Μινώταυρο. Αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν ανθρώπινη παρουσία στο νησί από τη Νεολιθική εποχή και πιο συγκεκριμένα, από την 4η χιλιετία π.χ. Ο κυκλαδικός πολιτισμός εμφανίζεται στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.χ. και σηματοδοτείται από τα διάσημα κυκλαδίτικα ειδώλια. Επιπλέον, το νησί της Νάξου επηρεάζεται σημαντικά από το μινωικό (μετά το 1900 π.χ.) και από το μυκηναϊκό πολιτισμό (έως το τέλος του 11ου αι. π.Χ.).Κατά τον 8ο αι. π.Χ., το κυκλαδικό νησί συμμετείχε στο μεγάλο αποικισμό σε Ανατολή και Δύση, καθώς, σε συνεργασία με τη Χαλκίδα, ίδρυσαν την πρώτη ελληνική αποικία στη Σικελία, η οποία ονομάστηκε Νάξος. Τον 6ο αι. π.Χ., ο τύραννος Λύγδαμις (με τη βοήθεια του αθηναίου τύραννου Πεισίστρατου) καταλαμβάνει την εξουσία και συντελεί στην οικονομική και καλλιτεχνική ακμή της Νάξου, όταν δημιουργήθηκαν ορισμένα από τα σημαντικότερα μνημεία του νησιού όπως η φημισμένη Πορτάρα (το «σήμα κατατεθέν» του νησιού). Το νησί συνέχιζε τη δυναμική παρουσία του μέχρι τα βυζαντινά χρόνια, όταν η φυσιολογική παρακμή της βυζαντινής ναυτικής ισχύος συνετέλεσε στην Ενετική εξάπλωση, με αποτέλεσμα το 1207 (τρία χρόνια μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, κατά την Δ΄ σταυροφορία) ο διπλωμάτης και στρατιωτικός Μάρκος Σανούδος (Marco Sanudo) να κυριεύσει το νησί της Νάξου. Ο τελευταίος, αφού κατέλαβε και άλλα ελληνικά νησιά, ίδρυσε στις αρχές του 13ου αι. το Δουκάτο του Αιγαίου  με έδρα τη Νάξο. Κατά την περίοδο της ενετοκρατίας κτίστηκαν πολλοί πύργοι και αρχοντικά. Το 1537, οι επιδρομές του φημισμένου πειρατή Χ. Μπαρμπαρόσα στο Αιγαίο έδωσαν στην Τουρκία την κηδεμονία της Νάξου μέχρι την ελληνική επανάσταση του 1821. Το 1930, η Νάξος ενσωματώθηκε στο - νεοσύστατο τότε - ελληνικό κράτος, ακολουθώντας έκτοτε την πορεία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Νάξος του Σήμερα

Η Νάξος είναι το πιο εύφορο νησί των Κυκλάδων. Τα προϊόντα που παράγει, γνωστά σε όλη την Ελλάδα για την εξαιρετική τους ποιότητα, αποδεικνύουν πως το νησί είναι - όπως λένε και οι ντόπιοι – ένας ευλογημένος τόπος.
Η νότια Νάξος, το Λιβάδι με τις εύφορες κοιλάδες της ενδοχώρας και τα γύρω χωριά, παράγουν μεγάλες ποσότητες σε πατάτες, το φημισμένο ναξιώτικο γεωργικό προϊόν, φρούτα και λαχανικά.
Τα Σμυριδοχώρια της ορεινής Νάξου που είναι κτισμένα σε αμπελόφυτες πλαγιές παράγουν το «νέκταρ των Θέων» όπως αποκαλούν το φημισμένο κρασί τους. Η Νάξος φημίζεται και για το καλό της λάδι. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στο νησί καλλιεργούνται πάνω από 400.000 ελαιόδεντρα, από τα οποία τα 200.000 βρίσκονται στο λεκανοπέδιο της Τραγαίας.
Στα βουνά της ορεινής και ημιορεινής Νάξου εκτρέφονται εκατοντάδες κατσίκια και αρνιά, ενώ στο Λιβάδι εκτρέφονται κυρίως αγελάδες. Από το γάλα τους φτιάχνονται τα περίφημα ναξιώτικα τυριά: γραβιέρα, κεφαλοτύρι, ξυνότυρο και ξυνομυζήθρα.
Κι επειδή οι ναξιώτες φημίζονται για το κέφι και την μουσική τους παράδοση, δεν θα μπορούσαν παρά να συνοδεύουν τα γλέντια τους, εκτός από το ντόπιο κρασί τους και με το τοπικό τους λικέρ το κίτρο που προέρχεται από την απόσταξη των φύλλων της κιτρίας, που καλλιεργείται μόνο στα εύφορα εδάφη της Νάξου.
Σπουδαίος είναι και ο ορυκτός πλούτος της Νάξου, με τη σμυρίδα και το ναξιώτικο μάρμαρο να είναι διεθνώς αναγνωρισμένα για την ποιότητά τους.
Στη Νάξο η παράδοση είναι ακόμα ζωντανή. Σε όλα σχεδόν τα χωριά υπάρχουν πολιτιστικοί σύλλογοι που προσπαθούν να συγκρατήσουν τον πληθυσμό στα χωριά με το να διατηρήσουν τη πλούσια μουσική και χορευτική παράδοση.
Η μουσική και ο χορός στη Νάξο είναι ένας ζωντανός τρόπος ζωής που έρχεται από τα παλιά αλλά και που διατηρείται ζωντανός μέχρι τις ημέρες μας. Ο νησιώτικος συρτός, ο μπάλος με τα λαϊκά όργανα το βιολί, το λαούτο, αλλά και την τζαμπούνα ακούγεται σε γάμους, σε πανηγύρια, σε εκδηλώσεις συλλόγων και διασώζει τα παραδοσιακά ακούσματα.
Η Νάξος ανέπτυξε τις τελευταίες δεκαετίες την εικόνα του σύγχρονου τουριστικού θέρετρου. Ποικιλία δραστηριοτήτων προσφέρονται στον επισκέπτη:
Στις παραλίες του νησιού οι οποίες εκτείνονται κυρίως στο νότιο τμήμα του νησιού σε έκταση 25χλμ δίνεται η ευκαιρία για εξάσκηση στα θαλάσσιο σπορ, όπως το windserfing, το kitesurfing, η ιστιοπλοϊα, οι καταδύσεις ή το beach volley.
Η Νάξος έχει και υπέροχες ορεινές διαδρομές. Τα δεκάδες μονοπάτια που διασχίζουν τη Νάξο οδηγούν σε πανέμορφα μέρη, πολλά από τα οποία έχουν πρόσβαση μόνο μέσω των περιπατητικών διαδρομών. Η πεζοπορία, η ορειβασία και η ποδηλασία είναι προτεινόμενες επιλογές στον επισκέπτη.

Προτεινόμενες Διαδρομές

1. Χώρα-Γαλανάδο-Σαγκρι- Χαλκί-Μονή- Φιλότι-Δανακός-Απείρανθος- Κόρωνος- Απόλλωνας- Εγγαρές/Γαλήνη - Χώρα

Χώρα

Τα σημαντικότερα μνημεία της πρωτεύουσας του νησιού είναι: Η Πορτάρα, κκτισμένη στο νησάκι "Παλάτια", στην άκρη του λιμανιού. Είναι η γιγαντιαία και μεγαλοπρεπής πύλη ενός ναού αφιερωμένου στον Απόλλωνα. Κτίστηκε τον 6ο π.Χ. αιώνα, την εποχή του τύραννου Λύγδαμι, όταν η Νάξος ήταν μεγάλο ναυτικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο. Ο αρχαιολογικός χώρος Γκρόττας: Κάτω από την πλατεία της Μητρόπολης, οι ανασκαφές αποκάλυψαν ένα τμήμα της μυκηναϊκής πρωτεύουσας της Νάξου (1200 π.Χ.). Ο χώρος έχει διαμορφωθεί κατάλληλα και είναι ανοιχτός στο κοινό. Το Κάστρο, εντυπωσιακό μνημείο που συνδέεται με την μακρόχρονη ενετική κυριαρχία (1204 - 1537). Βρίσκεται στον λόφο που αποτελεί την φυσική ακρόπολη της Χώρας. Το οικοδομικό αυτό σύνολο έχει την μορφή μεσαιωνικής πόλης με τους εξωτερικούς τοίχους των περιφερειακών σπιτιών να σχηματίζουν το τείχος του Κάστρου. Εντός του Κάστρου βρίσκεται το αρχαιολογικό μουσείο όπου εκτίθενται τα ευρήματα των ανασκαφών, έργα της τέχνης και της καθημερινής ζωής από την προϊστορική περίοδο ως τα πρώιμα βυζαντινά χρόνια (4η χιλιετία π.Χ.- 6ος αι. μ.Χ.). Το μουσείο στεγάζεται στο κτίριο της παλιάς Εμπορικής Σχολής (κτίσμα του 17ου αιώνα), μέσα στον χώρο του Κάστρου.

Γαλανάδο

Ο πύργος του Μπελόνια: Χαρακτηριστικό παράδειγμα ενετικού πύργου. Συνδέεται με την περίοδο της ενετοκραρτίας. Οι ενετικοί πύργοι είναι κτισμένοι με ναξιώτικη πέτρα. Δεν είναι ασβεστωμένοι ούτε έχουν κανένα άλλο επίχρισμα, πράγμα που τους κάνει να γίνονται ένα με το τοπίο. Είναι πολυώροφοι και διαθέτουν επάλξεις, πολεμίστρες, ζεματίστρες, μεγάλες και γερές πόρτες τα οποία καθιστούν το απόρθητο του πύργου.

Σαγκρί

Ναός της Δήμητρας: Το ιερό του Γύρουλα, κοντά στο χωριό Σαγκρί, ήταν το θρησκευτικό κέντρο μιας κατ' εξοχήν αγροτικής περιοχής και ήταν αφιερωμένο στην λατρεία της θεάς Δήμητρας αλλά και του Απόλλωνα. Ο ναός ανήκει χρονολογικά στον 6ο αιώνα π.Χ. και ήταν εξ ολοκλήρου (συμπεριλαμβανομένης και της στέγης) κατασκευασμένος από λευκό μάρμαρο. Σήμερα έχει τελειώσει η αναστήλωσή του ενώ λειτουργεί και μουσειακή έκθεση.

Χαλκί

Η Παναγία η Πρωτόθρονη (9ος - 10ος αι.) είναι η μεγαλύτερη βυζαντινή εκκλησία της Νάξου. Η εκκλησία παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τα επάλληλα στρώματα των τοιχογραφιών της. Λειτουργεί από τα παλαιοχριστιανικά χρόνια μέχρι σήμερα.

Μονή

Η Παναγία η Δροσιανή Είναι σημαντικό μνημείο της παλαιοχριστιανικής περιόδου. Διακρίνουμε τρεις οικοδομικές φάσεις. Το παλαιότερο στρώμα τοιχογραφιών είναι του 7ου αιώνα.

Φιλότι

Το μεγαλύτερο χωριό του νησιού. Ενας σύγχρονος ζωντανός οργανισμός δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τη Χώρα.
Ο πύργος του Χειμάρρου Με μία μικρή παράκαμψη από το χωριό ο αξιόλογος ελληνιστικός πύργος δεσπόζει στο τοπίο, χτισμένος με τοπικούς μονόλιθους (4ος - 3ος αι. π.Χ.).
Το σπήλαιο του Ζα βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του ομώνυμου όρους της Νάξου, σε υψόμετρο 628 μέτρων κατοικημένο κατά την Νεολιθική περίοδο. Κατά το μύθο εκεί κατοίκησε και ο πατέρας των θεών, ο Δίας.

Δανακός Το μοναστήρι του Φωτοδότη Χριστού

Στους βυζαντινούς χρόνους ανήκει χρονολογικά το οχυρωμένο μοναστήρι του Φωτοδότη Χριστού, έξω από το χωριό Δανακός, με πολύ ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Οι θρύλοι λένε ότι το έκτισε κάποια βυζαντινή βασιλοπούλα.

Απείρανθος

Το μαρμάρινο χωριό. Παραδοσιακός οικισμός, αποτελεί σύνθεση ενετικών και κυκλαδίτικων στοιχείων. Υπάρχουν επίσης τέσσερα μικρά μουσεία: αρχαιολογικό, γεωλογικό, φυσικής ιστορίας και λαογραφικό.

Κόρωνος

Χτισμένη αμφιθεατρικά ανάμέσα στα βουνά Κόρωνος και Αμμόμαξη, ο επισκέπτης χάνεται στα σοκάκια και τα πολλά σκαλοπάτια.

Απόλλωνας

Το βορειότερο ψαροχώρι του νησιού.
Κοντά στο χωριό Απόλλωνας, στην είσοδο ενός αρχαίου λατομείου, βρίσκεται ξαπλωμένος στο έδαφος, από το οποίο δεν αποκολλήθηκε ποτέ, ένας μισοτελειωμένος Κούρος (ανδρικό άγαλμα). Το άγαλμα έχει ύψος 10,45 μέτρα, παριστάνει τον Διόνυσο ή τον Απόλλωνα και χρονολογείται στις αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα.

Το μοναστήρι και ο πύργος της Αγιάς

Η Μονή της Αγιάς είναι κτισμένη στο βόρειο τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 220 μέτρων. Στο προαύλιό της υπάρχει πηγή που περιβάλλεται από πελώρια πλατάνια. Περίπου 150 μέτρα πάνω από την Μονή υψώνεται ο πύργος της Αγιάς (17ος αι.) που καταστράφηκε πρόσφατα από πυρκαγιά. Ο Πύργος είναι ορατός από τον παραλιακό δρόμο που συνδέει την Χώρα με τον Απόλλωνα (περίπου 6 χλμ. πριν τον Απόλλωνα).

Παναγία η Υψηλοτέρα

Είναι ένα μοναστήρια-φρούριο, κτισμένο ανάμεσα στο χωριό Γαλήνη και την θάλασσα. Η Παναγία η Υψηλοτέρα (πύργος της Υψηλής) ιδρύθηκε το 1600 από τον ορθόδοξο Έλληνα Ιάκωβο Κόκκο και αποτελούσε ορμητήριο και καταφύγιο των αγροτών της περιοχής, στον αγώνα κατά των Φράγκων.

2. Ύρια – Σαγκρί – Ποταμιά – Μέλανες

Ύρια - Ιερό Διόνυσου

Το ιερό των Υρίων, 10 χλμ. νότια της Χώρας, στη θέση Λιβάδι, ήταν το επίσημο ιερό του αστικού κέντρου της Νάξου και ήταν αφιερωμένο στον Διόνυσο. Ο ναός που διατηρήθηκε ορατός και αναστηλώθηκε ανήκει στον 6ο αιώνα π.Χ.

Σαγκρί – Ναος Δήμητρας

Το οικοδόμημα χρονολογείται στα χρόνια του τυράννου της Νάξου Λυγδάμιδος (περίπου 530 π.Χ.) και εντάσσεται στο φιλόδοξο οικοδομικό πρόγραμμά του, ανάλογο με εκείνο του Αθηναίου φίλου του Πεισιστράτου. (Η μεγάλη αξία του ευρήματος αυτού βρίσκεται στο ότι πρόκειται για ένα σπάνιο ολομάρμαρο ναό, του οποίου το αρχαίο υλικό σώζεται σε ποσοστό άνω του 50 %.

Ποταμιά

Χωριό με πλούσια φυσική ομορφιά, διαθέτει πέτρινα φυσικά περιπατητικά μονοπάτια, Ενδιαφέρουσα είναι η περιπατητική διαδρομή στο φρούριο του Απάνω Κάστρου.

Μέλανες – Φλεριό

Η περιοχή έχει πλούσιες πηγές νερού, που και σήμερα τροφοδοτούν την πλούσια βλάστηση του τόπου. Στην αρχαιότητα ένα υδραγωγείο μήκους 11 περίπου χιλιομέτρων, σημαντικό τεχνικό έργο με πολλές φάσεις, μετέφερε το νερό στην πόλη της Νάξου εξασφαλίζοντας την ύδρευσή της. Ήδη κατά την αρχική κατασκευή του χρειάστηκε να διατηρηθεί το βουνό στα βόρεια της κοιλάδας του Φλεριού με σήραγγα, για τη μέγιστη εκμετάλλευση του νερού, με διανομή του προς όλες τις εύφορες περιοχές κατά τη διαδρομή του προς την πόλη. Σε ένα ιερό στην περιοχή των λατομείων και της αρχαίας πηγής λατρευόταν μία θεά της ευφορίας και ήρωες προστάτες των λατόμων, που ήταν οι κύριοι επισκέπτες του. Παράλληλα στο χώρο του αρχαίου λατομείου βρίσκονται στην θέση που τα εγκατέλειψαν οι αρχαίοι τεχνίτες, δύο ημιτελείς Κούροι. Ο «Έλληνας», όπως ονομάζεται έχει υπερφυσικό μέγεθος (6,4 μέτρα) και είναι έργο του 7ου αιώνα π.Χ.

Το Εστιατόριό μας

Ανακαλύψτε το εστιατόριό μας στη Νάξο